خبر آنلاین

جناب رئیس جمهور؛ كدام حماسه؟!

مجتبی واحدی

سفر كوتاه دكتر احمدی‌نژاد به ژنو و سخنرانی او در اجلاس موسوم به دوربان «2» را می‌توان دو موضوع مستقل دانست كه در خصوص ضرورت و پیامدهای آن بایستی به تفكیك اظهار نظر كرد. اما قبل از ورود به بخش اصلی یادداشت، لازم است این نكته مورد تاكید قرار گیرد كه دكتر محمود احمدی‌نژاد تا مرداد ماه 88 نماینده حقوقی ملت ایران است و ایرانیان وطن‌دوست، اهانت به او را تحمل نمی‌كنند. برهمین اساس، هم زبان با نهادها و رسانه‌های رسمی، هتك حرمت او در ژنو را محكوم می‌كنیم.

در عین حال، همه افراد حقیقی كه در برنامه‌ریزی این سفر غیر ضروری نقش داشتند نیز بایستی سهم خود را در بی‌احترامی به نماینده حقوقی ملت ایران بپذیرند و از این ملت پرافتخار پوزش بخواهند.

اما یكپارچگی داخلی در محكومیت این اهانت نباید موجب غفلت از عواملی شود كه زمینه‌ساز حادثه اخیر شده است. نگارنده ترجیح می‌دهد بحث اصلی را با این سوال آغاز كند كه «حضور نماینده بزرگ ملت ایران در اجلاسی كه تنها سه رئیس جمهور آن هم از كشورهای غیرموثر جهان در آن حضور داشتند، چه ضرورتی داشت؟» آیا احمدی‌نژاد برای انعكاس دیدگاه‌های خود، به تریبون‌های پرمخاطب دسترسی ندارد و تنها راه انعكاس مواضع او، حضور در كنفرانس‌هایی است كه هم به لحاظ سطح حضور سایر هیئت‌ها، متناسب با شأن ایران نیست و هم برنامه ریزی برای هتك حرمت رئیس جمهور ایران در آنها، دور از ذهن نمی‌باشد؟

مگر رسانه‌های داخلی ایران، همیشه ادعا نمی‌كنند كه تمامی كنفرانس‌های خبری و سخنرانی‌های مهم احمدی‌نژاد در داخل، موجب قطع برنامه عادی شبكه‌های بزرگ خبری در جهان می شود؟ پس چه ضرورتی دارد كه برای اعلام مواضع احمدی نژاد، او در اجلاسی شركت كند كه تنها سه كشور توگو، تیمور شرقی و مونته نگرو، در سطح رئیس حكومت در آن حاضر شده‌اند؟

سوال دوم آن است كه در این اجلاس، چه سخن جدیدی توسط احمدی نژاد مطرح شد كه برنامه‌ریزان سفر او را به پذیرش هزینه یك اهانت تعریف شده بین المللی - ترك جلسه توسط تعداد قابل توجهی از حضار- تشویق كرد؟ در سخنان احمدی نژاد نكات انسانی و اخلاقی وجود داشت كه بارها از زبان او به گوش ملت‌ها و دولت‌ها رسیده بود. البته در سخنرانی اخیر، موضوع هولوكاست با یك تفاوت عمده نسبت به سخنرانی‌های پیشین احمدی نژاد مطرح شد كه بعید به نظر می‌رسد اعلام موضع جدید، فلسفه اصلی حضور رئیس جمهور ایران در كنفرانس دوربان«2» باشد. ‌‌احمدی نژاد كه قبلاً‌هولوكاست را یك دروغ تاریخی می نامید، در سخنرانی دو روز قبل خود، بدون آنكه هولوكاست را افسانه بخواند كشورهای غربی را مورد انتقاد قرارداد كه «چرا با بهانه قراردادن هولوكاست، از تجاوز صهیونیست‌ها به سرزمین فلسطین حمایت می‌كنند؟»

صدا و سیما و سایر رسانه‌هایی كه قبل از عزیمت دكتر احمدی‌نژاد به ژنو، دیدار با سران كشورهای مختلف و روسای مجامع بین‌المللی را از برنامه‌های این سفر ذكر می‌كردند اكنون باید به مردم بگویند به جز دیدار با رئیس جمهور سوئیس و دبیر كل سازمان ملل، احمدی‌نژاد كدام ملاقات مهم را انجام داده كه تحمل رنج سفر را بر او آسان كرده است؟ آیا این رسانه‌ها نمی‌دانند كه دولت سوئیس مدعی شده است در دیدار رئیس جمهور آن كشور با احمدی نژاد، موضوع «پرونده ركسانا صابری» مطرح شده و دبیر كل سازمان ملل هم اعلام كرده است: در دیدار با احمدی‌نژاد به او توصیه كردم از این گونه سخنان نگوید؟ در واقع اخبار منتشره از دو دیدار مهم رئیس جمهور ایران در ژنو نیز با توصیف طرف‌های ملاقات از آن - حتی اگر ادعاهای آنها صحیح نباشد - بیش از آنكه تاثیر مثبت برای ایران داشته باشد شامل سوژه‌هایی برای تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی بوده است. با این توضیحات، مشخص نیست كه بازوهای تبلیغاتی دولت، چه چیزی در این سفر و پیامدهای آن یافته‌اند كه نام حماسه را بر آن می‌نهند؟

ایرانیان غیرتمند، عادت داشتند كه بیرون راندن دشمن از خرمشهر و به زمین افتادن سربازان مغرور و تا دندان مسلح عراقی در برابر رزمندگان مومن ایرانی را حماسه بدانند. مردم ایران، پیروزی با دست خالی و ساقط كردن ‌حكومتی كه برای خود عنوان ژاندارم منطقه انتخاب كرده بود را حماسه می‌دانستند و ناكامی شرق و غرب در برابر ایران در دفاع مقدس 8 ساله را حماسه می‌نامیدند.

راستی جلسه‌ای با مشخصات فوق‌الذكر، چه شباهتی به حماسه‌های تاریخ‌ساز ملت ایران دارد؟ كسانی كه با دستپاچگی، گزارش البرادعی را بزرگ‌ترین پیروزی قرن می‌نامیدند و گزارش مشكوك نهادهای امنیتی آمریكا در مورد برنامه هسته‌ای ایران را بزرگتر از پیروزی‌های افتخار‌آفرین ایران درجبهه‌های دفاع 8 ساله بر می‌شمردند، حق دارند در ادامه اقدامات تبلیغاتی خود، یك سفر غیرضروری را نیز حماسه بنامند.

البته اگر در این میان حماسه‌ای وجود داشته باشد، این حماسه، ایستادگی ملت ایران، گروههای سیاسی و رسانه‌های داخلی برای محكوم كردن حركت زشت و عقده‌گشایانه چند مزدور در برابر رئیس جمهور ایران- علیرغم انتقاداتی كه به این سفر دارند- است و لاغیر! اما حماسه بزرگتر آن است كه بعضی مدعیان نه چندان متخصص در بزرگ‌نمایی فعالیت‌های دولت نهم، با شجاعت كامل، به خاطر زمینه‌سازی عقده‌گشایی اخیر غربی‌ها، از درگاه ملت بزرگ ایران پوزش بخواهند!


^{نویسنده: مجتبی واحدی، سردبیر روزنامه آفتاب‌یزد
این مقاله در شماره فردا چهارشنبه (2 اردیبهشت 88) روزنامه آفتاب‌یزد بر روی دکه‌ها خواهد بود.}


اخبار مرتبط:
گزارش تصویری: اهانت به آقای احمدی‌نژاد در اجلاس ژنو ـ بخش اول [اینجا]
گزارش تصویری: اهانت به آقای احمدی‌نژاد در اجلاس ژنو ـ بخش دوم [اینجا]
فوری: اغتشاشات پیاپی در مراسم سخنرانی احمدی‌نژاد در ژنو [اینجا]
تقدیر توکلی از واکنش احمدی‌نژاد به "هرزگی چند رجاله مزور" [اینجا]
بیانیه 210 نماینده در محکومیت اهانت به آقای احمدی‌نژاد در ژنو [اینجا]
واکنش تند دبیر کل سازمان ملل به سخنرانی احمدی‌نژاد [اینجا]
احمدی‌نژاد: کسانی که سالن را ترک کردند باید عبرت بگیرند [اینجا]