خبر آنلاین

40هزار دروغ، 100 هزار پروژه و بقيه قضايا!

سرمقاله آفتاب‌یزد-23 اردیبهشت88

سـال گذشته محمود احمدي نژاد اعلام كرد كه چهل هزار دروغ عليه دولت او منتشر شده است. البته يك ضرب و تقسيم معمولي و محاسبه تعداد روزهاي فعاليت دولت و حتي دقايق و ثانيههايي كه از عمر دولت نهم ميگذشت نشان ميداد كه اين رقم نميتواند چندان دقيق باشد. شايد تذكر همين نكته توسط برخي رسانهها، باعث شد كه خود او پس از چند روز اعلام كند اين آمار توسط بعضي گروههاي مردمي تهيه شده است و نه دولت. در اظهارنظري مشابه، دو روز قبل يك مقام دولتي از اجراي يك صد هزار پروژه در دولت نهم خبر داده است. اين مقام دولتي كه حوزه مسئوليت او هيچ ارتباطي با امور اقتصادي ندارد، همان كسي است كه زماني نه چندان دور در يك انتخابات سراسري، علي رغم شناخته شده بودن به عنوان يك چهره حامي دولت، رأCي بسيار پاييني در تهران به دست آورد. البته در ميان سخنان اخير اين حامي دولت، نكات زيادي وجود دارد كه با توجه به مسئوليت انتخاباتي سازمان متبوع او مي تواند تأييد كننده نگرانيهايي باشد كه توسط اصلاحطلبان مطرح مي شود و موضوع آن، عدم بي طرفي برخي متوليان انتخابات است. اين مورد قبلاً به وفور هشدار داده شده و قاعدتاً در روزهاي قبل و بعد از انتخابات نيز مورد توجه قرار خواهد گرفت. اما ادعاي دولتيها در خصوص اجراي 5/2 پروژه به ازاي هر دروغِ ضد دولتي- صدهزار پروژه و چهل هزار دروغ- سوژه قابل توجهي براي رسانهها خواهد بود تا با بررسي اجزاء ايـن دو ادعـا، كـمك شاياني به برگزاري يك انتخابات پرشكوه بنمايند.

الـبـتـه در اين مورد اميد زيادي به نقش آفريني رسانههاي حكومتي نيست. لذا بررسي و خبررساني جرايد مستقل در اين زمينه بسيار كارساز خواهد بود. اگر اين بررسيها، صحت ادعاي مديران دولتي را آشكار سازد بسياري از مردم انگيزه پيدا خواهند كرد تا با حضور گسترده در پاي صندوقهاي رأCي، تلاش بدخواهان دولت نـهم براي مخفي نگهداشتن موفقيتهاي اين دولت بينظير را خنثي كنند و اين بار با رأCي بالاتر، تداوم كار دولت احـمدينژاد را خواستار شوند. اين بررسي همچنين مشخص خواهد كرد آيا سخن مقام سياسي دولت نهم درست است كه »به جز افراد سادهانديش، بيمار و كساني كه مشاوره غلط به آنها داده شده است، دوستان و دشمنان انقلاب اعتراف دارند عملكرد دولت در چهار سال اخير سبب توسعه و رشد مقبوليت انقلاب در داخل و خارج شده است«؟ اگر صحت اين سخن آشكار شود آنگاه دولت نهم بايستي پاسخگوي اين سوال باشد كه »چرا آنقدر در توجيه اقدامات خود ضعيف بوده است كه بسياري از اصولگرايان و حتي تعداد قابل توجهي از همكاران دولـت، در طـول چـهار سال گذشته به جمع بيماران سادهانديش پيوستهاند و قدر موفقيتهاي بينظير دولت نهم را نميدانند؟« راستي مگر بسياري از منتقدان جدي دولت- كه امروز به ناچار از كانديداتوري احمدينژاد حمايت ميكنند- همان كساني نيستند كه يك سال و 2 ماه قبل به مجلس راه يافتند و مشاور ارشد رئيس جمهور، انتخاب آنها را نشانه »تاييد سياستهاي دولت« دانست؟

از طرف ديگر ،چنانچه بررسي آزادانه رسانه ها اين حقيقت را آشكار سازد كه انتقادات از دولت، نه ناشي از عقدهگشايي و نه نشانه بيماري و مشاوره غلط است، باز هم نتيجه حاصله به نفع افـزايش مشاركت مردم در انتخابات خواهد بود. زيرا گروههاي بيشتري با انگيزه قويتر به پاي صندوقهاي رأCي خواهند رفت تا با انتخاب رئيس جمهور و دولت جديد، ضمن جلوگيري از سقوط كشور به پرتگاه - به تعبير محسن رضايي - » دربِ باز مانده« صندوق ذخيره ارزي و »تهِ سوراخ« آن را ترميم نمايند. افشاگري رسانه ها مردم را تشويق خواهد كـرد تا با شور فراوان پاي صندوقها بروند و نگراني نايب رئيس مجلس در خصوص سه سال فقدان استراتژي در دولت را مرتفع نمايند، همچنين نگرانيهاي مشترك اصولگرايان و اصلاحطلبان در خصوص قانونگريزي، با انتخاب رئيس جديد براي دولت برطرف خواهد شد تا ديگر نيازي به اين تذكر رئيس مجلس به رئيس جمهور نباشد كه »كار مُلك با قانونگرايي به سامان ميرسد«. امروز بسياري از اصولگرايان از برخي فرصتها استفاده ميكنند تا تبديل »كابينه 70 ميليوني« به »كابينه همكاران سابق رئيس جمهور در شهرداري، استانداري و دانشگاه علم و صنعت« را مورد انتقاد قرار دهند اما به دلايل سياسي، باز هم از همان رئيس جمهور حمايت ميكنند. افشاگري پيرامون اين روش مديريت احمدينژاد، انگيزه بسياري از مردم براي تثبيت يا تغيير دولت را گسترش ميدهد و همين امر موجب گسترش مشاركت عمومي خواهد شد.

نكته ديگري كه مطبوعات مستقل ميتوانند به آن بپردازند، وعدههاي رنگارنگي است كه در هفتههاي اخير براي حل بسياري از مشكلات مزمن از قبيل تعويق در پرداخت مطالبات كاركنان دولت به ويژه فرهنگيان، عدم پرداخت وام ازدواج به كساني كه در سال 87 ثبت نام كردهاند، تاخير در اجراي نظام هماهنگ و... ارائه شده است. مطبوعات مستقل قادر هستند براي مردم آشكار سازند كه اين وعدهها، ادامه فعاليت عادي دولت نهم است يا طبق ادعاي منتقدان دولـت، رنـگ و بـوي انـتخاباتي دارد. همين آشكارسازي نيز هر نتيجهاي داشته باشد به نفع افزايش مشاركت- حاميان وضع موجود يا طرفداران جدي تغيير- خواهد بود.

البته اين بررسيها يك نتيجه فرعي نيز خواهد داشت كه ارزش آن براي آينده، كمتر از نتايج كوتاه مدت انتخاباتي نخواهد بود.

در يك كلام مسئولان دولتي و رقباي آنها، ميتوانند با كمك به آشكارسازي بعضي از امور، اجازه ثبت اين حقيقت در تاريخ را بدهند كه »آيا واقعا دولت نهم به صورت مستقل يكصد هزار پروژه را طراحي و اجرا كرده و چهل هزار دروغ را تحمل نـموده است؟« يا آنكه »اين ادعاها، تعداد دروغهايمنعكس شده در رسانهها را به چهل هزار و دو ميرساند!