خبر آنلاین

ايلنا: معاون امور استان‌هاي خانه كارگر و رئيس پيشين كانون عالي شوراهاي اسلامي كار كشور به بهانه هفته كارگر به تشريح وضعيت كارگران در دوران قبل از انقلاب و بعد از آن پرداخت.
حسن صادقي در گفت‌وگو با ايلنا با بيان اينكه مسايل مربوط به جامعه كارگري را نبايد صرفاً‌ به يك مقطع خاص ارتباط داده بلكه بايد مدت و شدت آن رامورد ارزيابي قرار داد، تصريح كرد: دهه قبل از سال 1357 روزگاري نسبتاَ‌ خوش براي كارگر ايراني از نظر اقتصادي بود اما از نظر زندگي اجتماعي دوران خوبي نداشتند و به آنان اجازه دخالت در سرنوشت جامعه داده نمي‌شد.

توجه به كارگران در دهه قبل از 57
وي دهه پيش از سال 1357 را دهه "ارزش نيروي كار" دانست و گفت: چون در‌ آن برهه كشور در مسير صنعتي شدن قرار داشت، به ناچار به كارگران توجه مي‌شد.
او دوران پيش از انقلاب را دوران خفقان سياسي عنوان كرد و اظهار داشت: كارگران در آن دوران براي انجام اعمال مذهبي خود محدويت‌هاي فراواني داشتند و نيروي كار دغدغه دين‌مداري خود را داشت.
معاون امور استان‌هاي خانه كارگر با اشاره به سلب انتخاب آزاد كارگران در معرفي نمايندگان صنفي خود خاطر نشان كرد: در بسياري از موارد مشاهده مي‌شد كه يك نظامي بازنشسته به عنوان نماينده كارگران تعيين مي‌شد و كارگران نمي‌توانستند در محيط‌هاي كار شانسي براي معرفي يك كارگر به عنوان نماينده خود داشته باشند.
صادقي مبلغ 350 تومان حق خواربار كارگران در دهه پيش از سال 1357 را تامين‌كننده انواع كالاهاي اساسي براي آنان دانست و اظهار داشت: با وجودي كه وضعيت اقتصادي كارگران در آن دوران نسبتاَ‌ مطلوب بود اما كارگران چون احساس كردند اسلام در كشور حاكم نيست با انقلاب همراهي كردند و موجبات شكست نظام شاهنشاهي را فراهم كردند.

سياست‌هاي حمايتي از كارگران در دهه اول انقلاب
رئيس پيشين كانون عالي شوراهاي اسلامي كار دوران پس از انقلاب اسلامي را به سه دهه تقسيم كرد و گفت: دهه اول انقلاب، دهه دستاوردهاي جامعه كارگري بود. در اين دهه آزادي بيان و انتخاب و عشق به توليد براي پيشبرد اهداف نظام اسلامي ديده مي‌شد و نظام هم براي نيروي كار ارزش قائل مي‌شد.
صادقي اصل 103 قانون اساسي را تاكيد بر شورايي عمل ‌كردن در كشور دانست و گفت: در راستاي اين اصل قوانين بسته‌هاي حمايتي متعددي مانند قانون كار و طرح بن كارگري شكل گرفت.
اين فعال كارگري با بيان اينكه در دهه اول انقلاب كارگران دغدغه معيشت نداشتند، خاطر نشان كرد:‌ در اين دهه كارگران هم در جبهه‌هاي نظامي حضور داشتند و هم در سنگر توليد به انقلاب خدمت مي‌كردند.
صادقي با اشاره به اينكه در دهه اول انقلاب نه تنها كارخانه‌اي تعطيل نشد بلكه كارخانه‌هاي تعطيل شده نيز به چرخه توليد پيوستند، تصريح كرد: ‌در اين برهه كارگران خلاء متخصصان خارجي را پر كردند و دولت هم تلاش‌هايي را براي بهبود وضعيت كارگران انجام داد كه از جمله آن مي‌توان به قانون الزام درمان رايگان براي كارگران و خانواده‌هاي آنها و بازگرداندن مراكز درماني جدا شده از تامين اجتماعي اشاره كرد.
معاون امور استان‌هاي خانه كارگر افزود: تصويب قانون شوراهاي اسلامي كار و قانون انجمن‌هاي صنفي و انتخابات آزاد نهادهاي كارگري از ديگر اقدامات انجام شده در اين دوران است.

دهه دوم انقلاب، آغاز حضور كارگران در مديريت‌هاي سياسي
صادقي دهه دوم انقلاب را به دو نيمه تقسيم كرد و گفت: در نيمه اول تثبيت دستاوردهاي دهه اول انقلاب را براي كارگران شاهد بوديم و در اين برهه بود كه قانون كار اجرا و بازسازي صنايع آسيب ديده از جنگ تحميلي آغاز شد و كارگران در مديريت اجرايي سياسي كشور دخالت داده شدند.
رئيس پيشين كانون عالي شوراهاي اسلامي كار نيمه دوم دهه دوم انقلاب را زمان آغاز سست شدن دستاوردهاي جامعه كارگري عنوان كرد و گفت: ‌سرآغاز اين موضوع با روي كار آمدن دولت هفتم در سال 1376 كليد خورد.

ناامني شغلي كارگران در دولت نهم
اين مقام ارشد كارگري دهه سوم انقلاب را اينگونه تشريح كرد: كارگران در اين دوران بسياري از دستاوردهاي بدست آمده در انقلاب را از دست دادند و به حاشيه رانده شدند.
صادقي ناديده گرفتن نيروي كار، اهميت ندادن به توليد صنعتي، رونق اقتصاد دلالي و بنكداري را از ويژگي‌هاي دهه سوم انقلاب برشمرد و اظهار داشت: در اين دوران است كه ناامني شغلي كاملاَ‌ بر كارگران مستولي شده است و آزادي انتخاب براي نهادهاي كارگري از جامعه سلب و شاهد نظارت استصوابي دولت بر تشكلات كارگري هستيم.
او حذف بن كارگري را مربوط به اين دهه دانست و گفت: درمان رايگان خانواده‌هاي كارگري نيز به شدت افت كرده است و از طريق بخشنامه‌ها، وزارت كار و امور اجتماعي قانون كار را دور مي‌زند.
صادقي دوران تصدي جهرمي بر وزارت كار را از سخت‌ترين دوران بخش روابط كار كشور دانست و گفت:‌ شايد بتوان به جرأت مدعي شد كه كارگران در دوران بعد از انقلاب اين قدر مورد تحقير قرار نگرفته بودند.

تفكر ميرحسين موسوي، تفكر اقتصاد صنعتي و توليدي است
اين فعال كارگري درباره انتخابات رياست جمهوري نيز گفت: به طور قطع با پيروزي ميرحسين موسوي عزت دهه اول كارگران احيا خواهد شد، چون تفكر ميرحسين موسوي تفكر اقتصاد صنعتي و توليدي است.
صادقي با بيان اينكه سرمايه‌گذاري كار محور به كارگران عزت خواهد داد، تصريح كرد: ميرحسين شخصي فراجناحي است و در شرايط جنگ صداقت و امانت را تلفيق كرد و هيچ نقطه تاريكي در كارنامه‌اش نيست.
وي دولت موسوي را آيينه تمام عيار دولت سلامت‌محور دانست و گفت: هيچ‌كس نمي‌تواند دولت او را به فساد متهم كند، زيرا تنها دولتي است كه تاكنون حرف و حديثي به آن نسبت داده نشده است.

در زمان ميرحسين شاهد تعطيلي يك واحد توليدي هم نبوديم
صادقي صداقت ميرحسين موسوي را باعث حمايت همه جانبه امام از وي دانست و گفت: به طور قطع چنين فردي شعارهاي غيرعلمي نخواهد داد، زيرا ميرحسين عمل‌گراي بدون شعار است؛ چرا كه مي‌داند جامعه را نمي‌توان با شعار اداره كرد.
معاون امور استان‌هاي خانه كارگر تصريح كرد: در زمان ميرحسين شاهد تعطيلي يك واحد توليدي نيز نبوديم و اخراج‌هاي دسته‌جمعي كه اينك شاهديم،‌‌ آن هنگام وجود نداشت.
وي اظهار داشت:‌ در يك جامعه بگويم اگر ميرحسين رئيس جمهور شود شاهد امنيت اقتصادي، سياسي، اجتماعي و سرمايه‌گذاري و كارآفرين خواهيم بود و تمامي اين شاخصه‌ها در هم تنيده خواهد شد.