خبر آنلاین

صداوسیما منافع ملی را تامین می کند یا منافع جناحی را؟

استان آذربایجان شرقی - قلم: اطلاق واژه رسانه ملی به صداوسیما به این معناست که این رسانه متعلق به همه ملت با هر گرایش سیاسی ، مذهبی و یا قومیتی است و بایدمنعکس کننده نظرات، دیدگاه ها و برنامه های همه گرایشات سیاسی و قومی باشد.

در عصر انفجار اطلاعات شبکه های تلویزیونی ماهواره ای و اینترنت در خانه های مردم هستند و هر رو ز شاهد ظهور تلویزیونی جدید در خارج از مرزها هستیم که به راحتی در داخل کشور قابل مشاهده اند.

همه روزه شاهد تحلیل مسایل مختلف داخلی و خارجی توسط نخبگان ایرانی در شبکه های ماهواره ای و اینترنت هستیم اما همان نخبگان و متخصصان امکان استفاده از شبکه های تلویزیونی داخلی را ندارند.

مردم برای شنیدن تحلیل ها و سخنرانی های نخبگان ایرانی مجبورند با صرف هزینه های سرسام آور به شبکه های اینترنتی متصل شوند و یا اینکه دستگاه های دریافت کننده برنامه های ماهواره ای تهیه کنند.

کشورهای پیشرفته جهان برای تولید فکر و گردش آزاد اطلاعات میلیاردها دلار هزینه می کنند تا جامعه خود را پویا و کنجکاو نگه دارند اما در کشور ما نه تنها برای تولید اندیشه و جریان آزاد اطلاعات هزینه نمی شود بلکه محدودیت های شدیدی توسط نهادهای حکومتی اعمال می گردد.

رسانه های صوتی و تصویری به صورت انحصاری در اختیار نهادهای حکومتی قرار دارند و همه صاحبنظران و اندیشمندان نمی توانند از رسانه ملی برای بیان و انتشار افکار خود استفاده نمایند.

صداوسیمای ایران معمولاً از برخی گرایشات فکری خاص استفاده می کند و بسیاری از تحلیل ها وتفسیرها یک سویه است.

بسیاری از اندیشمندان و متفکران برتر ایرانی از حضور در برنامه های صداوسیما محرومند اما همان اندیشمندان توسط شبکه های تلویزیونی برون مرزی به راحتی جذب می شوند.

رسانه ملی در ایران از روحانیون و روشنفکران دینی نیز به درستی استفاده نمی کند . اندیشه های مراجع روشنفکر مذهبی برای مردم ناشناخته است در صورتی که برخی شخصیت ها به صورت تکراری در برنامه های صداوسیما حضور پیدامی کنند و برای مردم خسته کننده شده اند.

رسانه ملی سال هاست که برنامه های تبلیغی آقای دکتر رحیم پور ازغدی را پخش می کند. گو اینکه در کشور ما تئوریسین دیگری وجود ندارد. البته شخصیت و افکار اقای ازغدی محترم است اما علاوه بر ایشان صدها نظریه پرداز دیگر نیز وجود دارد که صداوسیما از آنان استفاده نمی کند.

بی توجهی صداوسیما نسبت به آزاد اندیشی و گردش آزاد اطلاعات باعث محروم ماندن جوانان از اندیشه های روشنفکران ومتخصصان شده و رشد نفوذ شبکه های ماهواره ای و اینترنتی در کشور را شتابان کرده است به طوری که مدیریت افکار عمومی ایران تقریباً از دست رسانه های داخلی خارج شده و به دست رسانه های برون مرزی افتاده است.

چنانچه در جامعه مشاهده می کنیم کوچکترین شایعات به راحتی و به سرعت در کشور پخش می شوند و افکار عمومی به تکذیب رسانه های ایرانی توجهی ندارند. برای اینکه اولین منبع خبر از نفوذ زیادی در افکار عمومی برخوردار است و رسانه های داخلی معمولاً اخبار و اطلاعات دست دوم را پخش می کنند.

با شدت گرفتن انتقادها از عملکرد صداوسیما در آستانه انتخابات ، رسانه ملی که با بودجه عمومی مردم اداره می شود نسبت به این انتقادات نخبگان بی تفاوت است.

از سوی دیگر صداوسیما معمولاً سفرهای استانی آقای احمدی نژاد را برجسته می کند و تصاویر مختلفی از حضور مردم در این سفرها به نمایش می گذارد؛ ولی همین رسانه ملی به هزینه های سنگین سفرهای هیئت دولت اشاره نمی کند.

در سفرهای استانی آقای احمدی نژاد، ادارت دولتی و مدارس نیمه تعطیل می شوند اما صداوسیما هیچ اشاره ای به عواقب آن نمی کند.

در ایران شخصیت های برجسته کشور مثل آقای خاتمی ،مهندس موسوی و کروبی قادر به حضور در برنامه های صداوسیما نبوده و صدها متخصص، فعالین سیاسی و نهادهای غیردولتی و منتقدان دولت از حضور در صداوسیما محرومند.

وقتی گزارش دیوان محاسبات مبنی بر تخلف گسترده مالی دولت نهم منتشر می شود صداوسیما اشاره های به این موضوع نمی کند ولی تلویزیون های ماهواره ای مثل بی بی سی ،اخبار داخلی را تحت پوشش قرار می دهند.

می توان سوال کرد صداوسیما به دنبال چیست؟ آیا منافع ملی را تامین می کند یا منافع جناحی را؟

نخبگان و دلسوزاننظام باید با تمام قدرت برای ایجاد تلویزیون های خصوصی بر اساس اصل 44 قانون اساسی اقدام نمایند حتی اگر نیاز بهرفراندوم باشد.