خبر آنلاین

سفرهای استانی رئیس‌جمهور در چهار سال گذشته از سوی اطرافیان ایشان، همواره به عنوان یكی از بزرگترین کارهای مثبت دولت نهم تبلیغ شده است، به گونه‌ای كه بعضا برخی مخالفان ایشان در جناح اصلاح‌طلب را نیز متقاعد كرده كه‌ این کار، می‌تواند الگوی خوبی برای اداره كشور باشد، اما با توجه به نكات زیر، به نظر می‌رسد برای ارزیابی موفقیت دولت در این زمینه به تأمل بیشتری نیاز است.

1ـ آنچه بیش از همه در این سفرها بر آن تبلیغ شده و در بوق و كرنا می‌شود، تعداد مصوبات دولت در سفر استانی است. بنا بر گزارش نهاد ریاست جمهوری، تنها در دور نخست سفرهای دولت به سی استان، بیش از 6100 مصوبه در هیأت وزیران مطرح شد و به تصویب رسید و متوسط آن، بیش از دویست مصوبه برای هر استان است.

در ماه‌های گذشته، رسانه‌های مستقل خبری، نقدهای گوناگونی به ‌این مصوبات ـ كه اغلب آنها در حد تخصیص اعتبار یا كمك نقدی به ‌این یا آن بوده ـ منتشر كرده و برخی از این مصوبات را در دید مردم گذاشته‌اند، اما پرسش نگارنده از دولت و طرفداران سفرهای استانی آن است كه اساسا تصویب مطالعه ساخت یك مركز مثلا درمانی یا احداث چند دستشویی در یك استان و ... از وظایف و اختیارات چه دستگاهی است؟ آیا استانداری و یا حتی سازمان گردشگری فلان استان، وظیفه پرداختن به ‌این موضوعات و تصویب این مصوبات را دارند یا آن كه وقت گرانقدر دولت باید در این زمینه صرف شود؟ آیا موقعی كه دولت وقت خود را كه باید صرف امور كلان مملكتی كند، صرف تصویب ساخت چند دستشویی و یا سالن ورزشی می‌كند، از امور كلان باز نمی‌ماند و این نمی‌شود كه اكنون شده است؟
تصویری از كتابچه «نسیم مهرورزی» (به مناسبت یكی از سفرهای رئیس‌جمهور) كه دیروز در یك سایت اینترنتی منتشر شد، بسیار تأسف‌آور و قابل تأمل است. بنا بر مصوبه شماره 30030 مورخ 24/3/1385 هیأت دولت، مقرر شده است سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان با رهنمایی استانداری، پنج باب دستشویی یا همان سرویس بهداشتی در پنج نقطه شهر احداث كند كه شرح اقدامات انجام شده، نشان می‌دهد تنها برای ساخت یكی از دستشویی‌ها تاكنون قرارداد بسته شده (و البته هنوز ساخته نشده است) و برای چهار تای مابقی حتی به مرحله قرارداد بستن نیز نرسیده است.
2ـ بر پایه گزارشی كه همین امروز یكی از مدیران ارشد نهاد ریاست جمهوری به خبرگزاری‌ها داده است، ادعا شده 90 درصد مصوبات استانی هیأت دولت اجرایی شده است. البته بگذریم از این‌كه هر كدام از مقامات مسئول آمارهای متفاوت و بعضا متناقضی در این زمینه اعلام می‌نمایند؛ برای نمونه، در یكی از سفرهای دور دوم هیأت دولت، استاندار تحقق 60 درصدی مصوبات را اعلام می‌كند و رئیس‌جمهور آمار 80 درصد را به مردم می‌گوید. (البته پاسخ مسئولان محلی به ‌این تناقض نیز جالب توجه است. به گفته آنها، از یك طرف آقای رئیس‌جمهور باید به مردم امید بدهند كه مصوبات اجرا شده، ولی در عین حال، وظیفه ما نیز ایجاب می‌كند كه به دولت بگوییم هنوز كارها بر زمین مانده و نیاز به تخصیص اعتبار یا پیگیری خاص دارد).
و باز بگذریم از اینكه بسیاری از مصوباتی كه اجرا شده، در حد پرداخت پول و تخصیص اعتبار و مطالعه فلان طرح بوده و اغلب آنهایی كه اجرا نشده، طرح‌های زیربنایی و عمرانی بوده است.

3ـ سفرهای استانی دولت ظاهرا به یك شوی تبلیغاتی برای نمایش محبوبیت رئیس‌جمهور تبدیل شده است، وگرنه اگر بپذیریم در دور نخست سفر، نیاز به دیدار عمومی با مردم و كشاندن پیر و جوان از سراسر استان به مركز استان برای تجدید بیعت با رئیس‌جمهور است، در دور دوم كه برای بررسی و ارزیابی نتایج سفر اول هست، چه نیازی به لشكركشی‌های اینچنینی، آن هم با هزینه بیت‌المال و ریخته شدن خون جوانان برومند این سرزمین؟
شاید نگاهی به سفرهای استانی جناب «گوردن براون»، نخست‌وزیر انگلیس كه هیچ گاه با لشكركشی و صرف هزینه‌ای گزاف همراه نیست، الگوی خوبی برای سال اصلاح الگوی مصرف باشد.