خبر آنلاین

يكي از مديران صنعتي در جلسه اي اشاره كردند: با يك شركت خارجي به توافق رسيديم كه يكي از اقلام صنعتي مورد نياز ما را به ايران ارسال كنند و با كلي جلسه و مذاكره آنها راضي شدند كه اين قطعه را براي ما ارسال نمايند. چند روز مانده به ارسال آن قطعه، آقاي احمدي نژاد در ژنو سخنراني كردند و به دنبال آن شركت طرف قرارداد، اعلام كرد كه از ارسال آن قطعه منصرف شده است. همچنين شركتهايي كه طرف قرارداد ما بودند بدون سر و صدا در حال شناسايي و تهديد يا تحريم قرار دارند و آنها را در ليست سياه قرار مي دهند لذا ريسك همكاري با شركتهاي ايراني حتي با چند واسطه نيز افزايش يافته است.

دولت اوباما بدون سر و صدا و به صورت نرم، تحريم هاي خرد كننده اي را عليه ايران دنبال مي كند. چند سوال در بسياري از اذهان مطرح است:

1-    تحريم ها چه تاثيري بر توسعه كشور دارد

2-    به فرض تحريم كامل آيا ما قادر به توليد تجهيزات مورد نياز نمي باشيم؟

بخش قابل توجهي از تجهيزات و لوازم و دستگاههاي مورد نياز كارخانه ها و طرح هاي اجرايي و توسعه اي از خارج وارد مي شود و چنانچه آن وسايل و دستگاهها نباشند امكان اجراي بسياري از پروژه ها و فعاليت ها وجود ندارد. يعني شما اگر بدنه و همه قسمتهاي هواپيما را بسازيد، اما بخشي از قطعات موتور يا وسايل ايمني يا مخابراتي آن نباشد اين هواپيما نمي تواند پرواز كند. بنابراين در هر پروژه، هر كارخانه و فعاليت صنعتي بخشهايي وجود دارد كه بايد از خارج وارد شوند و اگر امكان واردات آنها وجود نداشته باشد يا هزينه واردات بالا باشد اجراي آن طرح توجيه پذير نخواهد بود. به اين ترتيب اگر بنا باشد تحريم هاي خرد كننده بطور كامل اجرايي شود روند توسعه در كشور بسيار كند خواهد شد و هزينه هاي فعاليت هاي توليدي و توسعه اي در كشور افزايش قابل توجهي خواهد يافت.

اما اينكه ما خودمان قطعات و تجهيزاتي را كه نمي توانيم وارد كنيم،  توليد نمائيم يك بحث عميق علمي نيست كه دلايل آن توضيح داده مي شود :

1-    برخي از اين قطعات و تجهيزات  داراي تكنولوژي خاص و حتي فلز خاص مي باشند و توليد آنها در تيراژ كم كوچكترين توجيه فني و اقتصادي ندارد. از طرف ديگر توان و دانش فني و تجربي ما به حدي نرسيده است كه بتوانيم هم كالاها و تجهيزاتي كه به ما نمي دهند را خودمان توليد كنيم. شما در نظر بگيريد براي خريد يك IC معمولي در تمام دنيا يك دلار برداشت مي شود چرا چون كارخانه آن سالانه چند ميليون قطعه از اين IC را توليد مي كند لذا قيمت تمام شده آن ك دلار مي شود اما اگر همان كارخانه بخواهد تعداد اندكي از اين IC ها را توليد نمايد قيمت هر IC ممكن است به چند هزار دلار برسد. بنابراين توليد برخي قطعات فقط توسط چند شركت خاص انجام مي شود و توليد آن توسط ديگر شركتها و كشورها غير عاقلانه مي باشد.

هيچ كشوري در دنيا حتي آمريكا نمي تواند خود را مستقل ازديگر كشورها تصور نمايد و اگر بخواهد دردر روابط بين الملل عقل، خرد، ديپلماسي ودرايت راجهت كسب منافع حداكثري براي كشورش رعايت نكند و همه را بر عليه خود بشوراند در مدت كوتاهي دچار ركود شديد اقتصادي خواهد شد.